X
تبلیغات
رایتل

251

چهارشنبه 29 خرداد‌ماه سال 1392

خیلی‌ها به ناحق! فکر می کنند که ما یزدی‌ها خسیس تشریف داریم. البته بر همگان واضح و مبرهن است که تعدادی افراد خسیس در هر شهری می‌زیَند که این خساست به زعم من و بقیه ربطی به شهر محل سکونت ندارد و خساست از ذات این افراد نشات می‌گیرد. خسیس به کسی اطلاق می‌شود که پول داشته باشد و حتی در موارد ضروری طوری پول خرج کند انگار که دارند جانش را می‌گیرند. ما یزدی‌ها بیشتر از اینکه خسیس باشیم افرادی هستیم قناعت‌پیشه و این قناعت‌پیشگی از کویر می‌آید. کویری که به غیر از زیبایی بی‌حدش همه‌چیز را از ما دریغ کرده‌است. شما تصور کن زمانی که تشت تشت رحمت الهی به صورت باران بر سرت نازل می‌شد ما یزدی‌های بدبخت در زیرِ زمین دربه‌در به دنبال سفره‌های آبِ زیرزمینی و حفر قنات بودیم که چندین سال است قنات‌ها پی‌درپی و یکی‌یکی خشکیده‌اند و دست به دامن اصفهانی‌ها شده‌ایم که از این بحث فاکتور می‌گیرم. چون به زعم من هم آنها حق دارند هم ما. بله...داشتم می‌گفتم وقتی اجداد ما برای یافتن آب این همه بدبختی را تحمل می‌کردند طبیعی بود که در مصرف آن قناعت ورزند و صرفه‌جویی پیشه کنند. وقتی برای به دست آوردن محصولات کشاورزی دربه‌در به دنبال‎خاک حاصلخیزی که علاوه بر حاصلخیز بودن به آب هم دسترسی داشته باشد می‌گشتند تا نیازهای خوراکی خود را تامین کنند، معلوم است مانند جان از این محصولات مراقبت می‌کردند و نمی‌گذاشتند ذره‌ای حیف و میل شود. (داخل پرانتز بگویم که نسل جدید به دلیل سهولت در دستیابی به همه چیز بویی از قناعت‌پیشگی نسل قبل نبرده است. ) و خوب طبیعتا وقتی اجداد ما در مصرف آب و غذا صرفه جویی می‌کردند این قناعت‌پیشگی به زمینه های دیگر زندگی نیز رسوخ می‌کرد. من فکر می‌کنم اجدادِ ما خیلی بیشتر از اجدادِ شما برای زندگی‌کردن و زنده‌بودن جنگیده‌اند و این روحیه‌ی به قول شماها خساست و به قول من قناعت‌پیشگی ریشه در کویری بودنمان دارد. شرط می‌بندم شماها هم اگر در کویر زندگی کنید خیلی زود یاد خواهید گرفت که چگونه از کمترین امکانات بیشترین استفاده را ببرید و این ذات انسان‌های کویری است.‎